Venres 4 de agosto de 2006 • 5 comentarios
Unha fábula de maxia mediaval que contén a fórmula dunhas pedras da vida que outorgan a inmortalidade: vida pensamentos maxia e tempo. Catro palabras e catro pedras, un alquimista ladrón, un monxe xusticieiro, tres nenos e un corvo parlante, son os elementos que vai barallar o autor para tecer unha historia cuxa acción circunscríbese a unha opresiva mansión, na que terán lugar mortes e resurreccións, enterramentos e intentos sucesivos de lectura dun libro sen palabras que só poderá ler quen teña os ollos verdes.
Acción, sustos e simpatías que se mesturan nunha amena lectura deseñada para manter a atención do lector en todo momento.
lo tengo leido no me gusto.Solo lo lei porque me obligo la margari,mi profesora.
Eu ainda non o lin, porén penso leelo cando o atope. Pareceme un bo libro introductorio cara as artes da alquimia e do ocultismo polo que levo oido acerda del. Creo que sería un libro moi recomendabel para aqueles que gusten destas artes e que queiran iniciarse nelas.
Cando o atope darei a miña opinión sobres este libro.
Saudos meus queridos irmáns bruxos e demonoloxistas =).
me ha encantado es uno de los mejores libros que he leido en mi vida
ola
chamome OLY e ben levo buscando este libro una tira de tempo por fin o dei atopado de monento fasciname o se misterio.
eu tamen son MEIGA,hekil.
este libro es uno de los mejores que e visto, fijate que solo llevo la mitad y me parece estupendo este libro es la leche.
© 2006–2011 Salón do Libro Infantil e Xuvenil de Pontevedra